Tekno

Benim adım Selma. Kocam Ferhat trafik kazasında öldüğünde sekiz aylık hamileydim. Korkunç bir kazaydı. Ferhat arabanın kontrolünü kaybedip şarampole yuvarlanmıştı. Yaşadığım şok ve stres yüzünden karnımdaki bebeğimizi de kaybettim. Onu, doğmamış çocuğumuzun yanına kapalı bir tabutla gömdüklerinde, bütün hayatım başıma yıkılmış gibiydi. Tek bir günde evim, ailem, tüm geleceğim yok olmuştu. Yeniden yaşamaya başlamam, nefes … Devamını oku

Hikayenin devamı: Hiçbir zaman güzel bir kız olmadım. Ne okulda, ne de başka bir yerde. İnsanların dalga geçmek dışında dönüp bakmadığı, silik bir tiptim. Çarpık bir gülümseme, tuhaf bir duruş, her zaman ya çok sessiz ya da yanlış zamanda gereksiz hareketli… Liseye geldiğimde bu gerçeği çoktan kabullenmiştim: Kimse bana asla aşık olmayacaktı. Ama Bahar hep … Devamını oku

Banu, Lale ve Melis benim kız kardeşlerim. Ben ise en büyükleri, Selma’yım. Aramızda ilk evlenen bendim; Ferhat’a sırılsıklam aşıktım. O benim için kusursuzdu: çekici, sıcakkanlı ve kararlı. Evliliğimizin ilk zamanları masal gibi mutlu geçiyordu. Ancak Ferhat’ın bir gün karşıma geçip “Konuşmamız lazım,” demesiyle tüm dünyam başıma yıkıldı. Gözlerimin içine baka baka, “Banu hamile,” diye itiraf … Devamını oku

Görevden, eşimin haberi olmayan protez bir bacakla ve hem ona hem de yeni doğan ikiz kızlarımıza aldığım hediyelerle döndüm. Sıcak bir karşılama yerine, bebeklerimi ağlarken ve karımın daha iyi bir hayat için bizi terk ettiğini yazan bir notla karşılaştım. Üç yıl sonra, onun kapısına dayandım. Bu sefer kuralları ben koyuyordum. Dört aydır gün sayıyordum. Her … Devamını oku

Yetmiş iki yıl boyunca, kocamın sakladığı her sırrı bildiğime inandım. Ancak cenazesinde, bir yabancı ellerime bir kutu tutuşturdu; içinde aşk, vaatler ve gizli tuttuğumuz sessiz fedakarlıklar hakkında bildiğim her şeyi altüst eden bir yüzük vardı. Yetmiş iki yıl. Yüksek sesle söylediğinizde, sanki başkasının yaşadığı bir masalmış gibi imkansız geliyor. Ama bu bizim hayatımızdı. Dizlerimin üzerinde … Devamını oku

Sınır kapısında görevli bir gümrük memuruydum. Her gün, kapı açılır açılmaz aynı yaşlı teyze, gidonu eğri, pedalları gıcırdayan eski püskü bisikletiyle sınır kapısına gelirdi. Bisikletinin ön sepetinde ise her zaman sağlam ve düzgünce bağlanmış bir çuval kum olurdu. Başlarda ona pek dikkat etmedim. Sınırdan gelip geçen bir sürü tuhaf insan vardı sonuçta. Ama her Allah’ın … Devamını oku

Genç oğlum, sınıf arkadaşına yeni bir tekerlekli sandalye alabilmek için gitarını gizlice satmış; ertesi gün ise kapımıza iki polis memuru dayandı. On üç yaşındaki oğlum Mert, gitar çalmayı çok seviyordu. Bir doğum gününde ona pahalı bir gitar hediye etmiştik. Çok nadide bir parça değildi ama ucuz da sayılmazdı. Birkaç gün önce, kirli çamaşırlarını toplamak için … Devamını oku

Oğlumun iyilik dolu yüreğini anladığımı sanıyordum; ta ki tek bir karar, sakin hayatımızı asla tahmin edemeyeceğim bir yöne çevirene kadar. Geriye dönüp baktığımda, her şeyin çözülmeye başladığı anın o an olduğunu anlıyorum. 12 yaşındaki oğlum Kerem, her zaman başkalarının görmezden gelip geçtiği şeyleri fark eden bir çocuk olmuştur. Bir şey bozulmuşsa, onu görmezden gelmez. İnceler. … Devamını oku

Bir ömrü beraber geçirdikten sonra, rahmetli eşimin benden sakladığı bir şeyi gün yüzüne çıkaracağımı hiç tahmin etmezdim. Ancak küçük bir anahtar ve bir çekmece her şeyi değiştirdi. 85 yaşındayım ve kendimi bildim bileli Mert’i tanıyorum. Biz çocukken, cami derneğinin korosu her şeyin merkeziydi. Her pazar oradaydım; bir kenarda tekerlekli sandalyemde oturur, şarkı söyleme sıramın gelmesini … Devamını oku

Üç çocuklu, parası kısıtlı bir bekar baba olarak ikinci el dükkânından 60 liraya bir çamaşır makinesi almak haftamın en dibi sanmıştım. Ama bunun aslında nasıl bir insan olduğumu test edeceğini bilmiyordum. 30 yaşındaydım, üç çocuklu bekar bir babaydım ve öyle bir yorgundum ki uyumak bile bunu düzeltmiyordu. Benim adım Gökhan. Çocukları tek başına büyütürken neyin … Devamını oku