Emeklilik sonrası sessiz sakin hayatım hakkında her şeyi bildiğimi sanıyordum; ta ki sıradan bir gece, tek bir Facebook paylaşımı her şeyi değiştirene kadar. Eski bir fotoğrafta bulduğum şey, beni onlarca yıl önce geride bıraktığımı sandığım bir aşka alıp götürdü.
Kanepedeki sakin bir gecenin, çoktan kapandığını düşündüğüm bir kapıyı aralayacağını hiç tahmin etmezdim. Adım Suna. 67 yaşındayım ve işte benim hikâyem. Kemerlerinizi bağlayın! Biraz sarsıntılı bir yolculuk olacak.
Kemerlerinizi bağlayın!
40 yılı aşkın süredir hemşirelik yapıyorum.
Bugünlerde sadece şurada burada birkaç mesaiye kalıyorum; çoğunlukla kızım Merve’ye yardım etmek için. Merve tam zamanlı çalışıyor ve dört yıl önce kocası ortadan kaybolduğundan beri iki çocuğunu tek başına büyütüyor.
Okuldan sonra çocuklara bakıyorum, işler sıkıştığında faturalara yardım ediyorum ve Merve nefes alabilsin diye ev işlerini çekip çeviriyorum.
Şikâyet etmiyorum. Onlar benim ailem ve bana hayattaki her şeyden daha fazla neşe verdiler.
Şikâyet etmiyorum.
devamı sonraki sayfada..