Tekno 
Anne olmaya, tutunacak tek dalım olan yeni doğan oğlumla birlikte yapayalnız olduğuma inanarak adım atmıştım. Hastaneden ayrıldığımda ise hikâyemin sandığımdan çok daha karmaşık ve beklediğimden çok daha az yalnız olduğunu fark ettim. On iki saatlik doğum sancısını tek başıma atlatmıştım. Ne elimi tutan bir koca vardı ne de bekleme salonunda bir ileri bir geri yürüyen … Devamını oku
Kayınvalidem dairemin kapısını kapatmış, oğlunun burayı kendisi için satın aldığını bağırıyor ve benden gitmemi istiyordu. Bana “çöp” dedi; ben de çöpleri dışarı çıkardım. Kocam daha sonra ne yaptığımı öğrendiğinde ise tam bir şok içinde öylece kalakaldı… “Hemen git yoksa polisi ararım! Oğlum bu daireyi benim için aldı!” Kayınvalidem, elimde valizlerle kapıdan girdiğim saniyede böyle bağırmıştı. … Devamını oku
ESKİ NİŞANLIM BABAMLA EVLENDİ — DÜĞÜNDEN SONRA BABAM SARHOŞ OLUP BANA ŞÖYLE SORDU: “SENİN İÇİN NE YAPTIĞINI HÂLÂ BİLMİYORSUN, DEĞİL Mİ?” Bugün eski nişanlımın babamla evlenişini izledim. Nikâh memuru “Gelin hanımı öpebilirsiniz,” dediğinde odada derin bir sessizlik hâkimdi. Ne bir alkış ne de bir gülümseme… Babam, bir evliliği kutlar gibi değil de sanki bir iş … Devamını oku
2026 Anneler Günü’nde annem, üniversite masraflarımı karşılamak için bir zamanlar garsonluk yaptığım o restorana kız kardeşimi kahvaltıya getirdi. Onları masalarına bizzat ben yerleştirdim. Hâlâ tam zamanlı olarak salonda çalıştığım için değil; çalışmıyordum. Artık otuz iki yaşındaydım, üzerimde garson önlüğü yerine lacivert bir ceket vardı; elimde kahve potu değil, rezervasyon tableti taşıyordum. Ancak hafta sonlarımı hâlâ … Devamını oku
On iki yaşımızdan beri hayatı aynı pencereden izleyen, aynı sokaklarda koşturan, birbirinin dilinden en iyi anlayan ayrılmaz bir ikiliydik. Başlarda mahalledeki büyüklerin “çocukluk hevesi” diyerek gülüp geçtiği, eninde sonunda biteceğini sandığı masum bir yakınlıktı bizimkisi. Ama zamanla o bağ, kimsenin görmezden gelemeyeceği, hatta içten içe kıskanacağı kadar derinleşen, adeta efsanevi bir aşka dönüştü. İkimiz de … Devamını oku
Tam on iki saat süren zorlu bir doğumu tek başıma atlatmıştım. Elimi tutan bir kocam ya da bekleme salonunda bekleyen bir annem yoktu. Sadece ben, kalp monitörleri ve ne pahasına olursa olsun korumaya söz verdiğim o küçücük can vardık. Hemşire eşimin yolda olup olmadığını sorduğunda zoraki gülümsedim. “Yakında burada olur,” diye yalan söyledim. Burak’ın yokluğunu … Devamını oku
1. Bölüm: Her Şey Değişmeden Önceki Sessizlik Sıradan bir Salı sabahıydı ve İstanbul yavaş yavaş uyanıyordu. Başka bir yoğun gün başlarken, yolcu kalabalığı terminalleri doldurmuştu. Bu kalabalığın arasında, Londra’ya gidecek uçağa binmek üzere İstanbul Havalimanı’nda bekleyen Meral Demir de vardı. Düz yeşil bir kazak ve kot pantolon giymiş, elinde küçük bir çanta taşıyan Meral; yolcu … Devamını oku
KOCAM ARİFE GECESİ BİZİ EVDE BIRAKIP OFİS PARTİSİNE GİTTİ – BİZ DE ONA KÜÇÜK BİR SÜRPRİZ YAPTIK Haftalarca süren kusursuz bir bayram arifesi planından sonra, kocam çocukları ve beni evde bırakıp “sadece personelin katılabileceği” bir ofis partisine gitmeyi seçti. Ancak başka bir eşin aramasıyla eşlerin de davetli olduğu gerçeği ortaya çıkınca, ona sürpriz bir ziyaret … Devamını oku
Babam, babaannemden kalan banka cüzdanını sanki değersiz bir çöpmüş gibi açık mezarına fırlattı. “Hiçbir işe yaramaz,” dedi siyah eldivenlerindeki toprağı silkeleyerek. “Bırakın gömülü kalsın.” Bütün mezarlık derin bir sessizliğe büründü. Yanaklarımdan aşağı yağmur süzülüyordu; belki de gözyaşlarıydı, emin değildim. Yirmi altı yaşındaydım, üzerimde sahip olduğum tek siyah elbise vardı. Cenaze boyunca babaannemin beni büyüterek “son … Devamını oku
Zengin ailem bana ya evlenmemi ya da mirastan mahrum kalacağımı söylediğinde, bir garsonla sıra dışı bir anlaşma yaptım. Ancak düğün gecemizde bana uzattığı eski bir fotoğraf; ailem, onun ailesi ve sevginin gerçekte ne anlama geldiği konusundaki tüm inançlarımı temelden değiştirdi. Düğünden sonra eve vardığımızda, Leyla beni öpmedi, hatta içeri tam bir adım bile atmadı. Bunun … Devamını oku