Tekno 
Havaalanında, kocamın kolunu genç bir kadının beline doladığını görünce valizimi neredeyse elimden düşürüyordum. Ama bağırmak yerine gülümsedim ve şöyle dedim: “Ne sürpriz ama… abi, beni tanıştırmayacak mısın?” Kızın yüzü hayalet görmüş gibi bembeyaz oldu. Kocam, sanki ayaklarının altındaki yer yarılmışçasına kaskatı kesildi. O saniye içinde, sakladıkları sırrın sadece basit bir ihanetten çok daha kötü olduğunu … Devamını oku
O gün saat sabah 11 sularında Leyla, dört aylık bir iş gezisinden sonra evine döndü. Önceden haber vermemişti; kocasına ve oğluna sürpriz yapmak istiyordu. Çantasında sebzeler, biraz et ve onların en sevdiği yiyecekler vardı. Eskiden yaptığı gibi onlara sıcak bir yemek pişirmeyi hayal ediyordu. Ancak merdivenleri çıkarken bir şeylerin ters gittiğini hissetti. Bina çok sessizdi. … Devamını oku
On beş yıl önce, canımdan çok sevdiğim oğlum Can’ı toprağa verdim. Henüz dört yaşındaydı. Küçücük bedeni bir tabutun o soğuk ağırlığını taşıyamayacak kadar narindi. Bana bunun ani bir enfeksiyon olduğunu, böyle nadir talihsizliklerin yaşanabildiğini söylediler. Gözyaşları içinde, ne olduğunu bile okuyamadığım kağıtları imzaladığımı hatırlıyorum. “Onu yaşarken olduğu gibi hatırlaman daha iyi” diyerek cansız bedenine uzun … Devamını oku
Kaderin Cilvesi Gibi Görünen Bir Aşk Yıllar boyunca, Şermin aşkı hep ikinci plana itmişti. Kız kardeşini kaybettikten sonra kendisini tamamen çocuklarını büyütmeye adayan Şermin için romantizm hiçbir zaman odak noktası olmamıştı. Hayatı; istikrar, yaraları sarmak ve korumak için çok uğraştığı küçük ailesine güvenli bir dünya yaratmak etrafında dönüyordu. Derken Ömer hayatına girdi. İlk başlarda, her … Devamını oku
Kızım bir haftadır cevap vermiyordu, ben de evine gittim. Damadım onun “seyahatte” olduğunda ısrar etti. Garajdan gelen boğuk bir inilti duyana kadar neredeyse buna inanacaktım. Etrafından dolandım, yan kapıyı denedim; o karanlık beton odadan gelen ses beni sadece korkutmakla kalmadı, bir anne olarak beni asla unutamayacağım bir şekilde paramparça etti. Garajdan gelen ses bir çığlık … Devamını oku
Benim adım Leyla Demir. Yaklaşık sekiz aydır kocam Kerem, şehrin öbür ucunda başka bir kadınla yaşıyordu. Kerem aramalarımı görmezden geliyordu. Tavan akmaya başladığında, annem hastaneye kaldırıldığında ya da babamın kalp rahatsızlığı kötüleştiğinde ortada yoktu. Tüm bu süre zarfında bana sadece tek bir mesaj gönderdi: “Amma abarttın. Sana bir şey olmaz.” Kısa süre sonra annem ve … Devamını oku
Dört yaşındaki oğlumu toprağa verip kendime daha sessiz bir hayat kurmaya zorlamamın üzerinden on beş yıl geçmişti ki, çalıştığım pastanedeki sıradan bir mesai günü her şeyi yeniden darmadağın etti. Genç bir adam sade bir kahve almak için içeri girdi, sanki yüzümü tanıyormuş gibi bana baktı ve hala kulaklarımda çınlayan o cümleyi kurdu. Oğlumu 15 yıl … Devamını oku
Mutfak tezgahının üzerinde iki kez titreyen telefonun çıkardığı o keskin, böcek vızıltısını andıran ses, Ankara’da sıradan bir Salı akşamının dinginliğini bıçak gibi kesti. Emel, lavaboda bulaşıkları durularken; kocası Demir, işten geç geldiği için üst katta duş alıyordu. On üç yaşındaki oğulları Umut, bir kulağında kulaklık, kendini yarı yarıya müziğe kaptırmış bir halde tezgahın kenarında matematik … Devamını oku
Bir Hastane Odasında Verilen Söz 1979 — Sevgiden Sonraki Sessizlik 1979 yılında, Rıfat Demir’in hayatı derin bir sessizliğe gömülmüştü. Otuz dört yaşında dul kalmıştı. Karısı Emine, sadece bedenini değil, evlerinin ışığını da alıp götüren uzun bir hastalığın ardından iki yıl önce vefat etmişti. Bir zamanlar çocuk hayalleriyle dolup taşan o evde artık sadece boşluğun yankısı … Devamını oku
İki Gözlü Kadın Hastaneden arayıp küçük bir çocuğun beni acil durum kişisi olarak kaydettiğini söylediklerinde gergin bir kahkaha attım ve “Bu imkansız. 32 yaşındayım, bekarım ve bir oğlum yok,” dedim. Ancak durmadan beni sayıkladığını söylediklerinde arabama atladım… ve odasına girdiğim an, dünyam durdu. Salı gecesi saat 23:38’de telefon geldi. Az kalsın açmayacaktım; İzmir‘deki mutfağımda çıplak … Devamını oku