Kayınvalidemin sadece fazla baskıcı olduğunu düşünüyordum. Ancak cinsiyet açıklama partimizde tüm dikkatleri üzerine çektiğinde, hayatımızın merkezinde kalmak için her şeyi yapabileceğini anladım. Mesafe istiyordum ama o bunu vermeyi reddediyordu. Sonra onun en büyük sırrını keşfettim ve pişmanlık onu hayal edebileceğinden çok daha sert vurdu.
Bazen hayatımın bir komedi gibi olduğunu hissediyordum; ana karakterin sürekli küçük düştüğü türden bir komedi. Ve bunun sebebi kayınvalidem Angela’ydı.
Carl bizi ilk tanıştırdığında, onun gerçekten harika ve kibar bir kadın olduğuna inandım. Bana sıcak bir şekilde gülümsedi, hobilerimi sordu ve hatta küçük bir hoş geldin hediyesi getirdi—kendi ördüğü bir atkı. Çok duygulanmıştım. Ama ne kadar da yanılmışım.
İlk başta sadece sakar olduğunu, hep yardım etmeye çalıştığını ama bir şekilde işleri daha da kötüleştirdiğini düşündüm.
Zamanla gerçeği anladım. Angela sadece hata yapmıyordu; açıkça kazara olmayan şeyleri kazaymış gibi gösteriyordu.
Düğünümüzde, tam törenden önce babamı kenara çekerek uydurma bir acil durum için ondan yardım istedi. Babamın dikkati dağılmışken, onun yerini aldı, koluma girdi ve sanki kendi anıymış gibi benimle gururla koridorda yürüdü. Tepki veremeyecek kadar şok olmuştum.
Sonra balayımız vardı. Carl ve ben, evden ve aileden uzak, sessiz, romantik bir tatil köyü seçmiştik. Ya da biz öyle sanıyorduk. Oradaki ilk sabahımızda, plajda oturmuş hindistan cevizi içeceklerimizi yudumlarken ve güneşin tadını çıkarırken tanıdık bir ses duydum.
“Ah, ne tesadüf!” diye gülümsedi Angela, çiçekli mayosuyla tam önümüzde duruyordu. “Burada olacağınızı hiç bilmiyordum!”
Daha sonra ilk evimizi aldığımızda, Angela ev aramaya çıktı. Bir ay sonra, “yanlışlıkla” yan dairemize taşındı
Devamı Sonraki Sayfada…..