Güvenlik görevlisinin beni aradığında sesi titriyordu. “Hanımefendi, hemen üçüncü kata gelmeniz gerekiyor.” Yedi aylık hamileydim; kadın doğum kliniğinden çıktığımda hâlâ elimde kızımın ultrason görüntüsünü tutuyordum. Sadece on dakika önce, ekranda onun o küçücük profilini izlemiş, doktorun her şeyin mükemmel göründüğünü söyleyen rahatlatıcı sesini dinlemiştim. Otoparka vardığımda ise o mükemmellik hissi tamamen yok olup gitmişti. Gümüş … Devamını oku

Bebek odası hâlâ taze boya ve bebek pudrası kokuyordu ki kocam elinde bir valizle içeri girdi. Yerde oturuyordum, beşik vidaları yanımda düzgünce dizilmişti, bir ayak bileğim terliğimin içinde şişmişti ve sürekli odağımın dışına kayan talimatları takip etmeye çalışıyordum. Kırk beş yaşında ve sekiz aylık hamile biri olarak, vücudumun beni bir kez daha bu kadar ileriye … Devamını oku

Kalabalık bir aile mangal partisinde, Gümüş Liyakat Madalyamın doğrudan kor gibi yanan kömürlerin içine atılmasını dehşet içinde izledim. Ben tepki veremeden, sekiz yaşındaki oğlum bağırdı: “Lale Hala onu annemin çantasından aldı!” Cevap anında geldi; yüzüne inen sert bir tokat. “Kapa çeneni, seni küçük baş belası.” Oğlum sertçe yere düştü ve hareket etmedi. Buna rağmen Lale … Devamını oku

Kocamla birlikte, diğer ailelerin evlat edinmekten vazgeçtiği Down sendromlu küçük bir kızı hayatımıza kattık. Onu sahiplendiğimizde henüz 18 aylıktı ve biyolojik ailesi onu şu notla hastanede terk etmişti: “ÖZEL GEREKSİNİMLİ BİR BEBEĞE BAKAMAYIZ. LÜTFEN ONA DAHA İYİ BİR AİLE BULUN.” Üst üste yaşadığım üç düşükten sonra, kızımız İnci adeta kurtarıcımız olmuş, kalbimiz onunla yeniden hayata … Devamını oku

Geleceğimi planladığımı sanıyordum; ta ki tek bir gerçek her şeyi değiştirene kadar. Sonrasında yaşananlar, neşeli bir kutlama olması gereken anı kimsenin tahmin edemeyeceği bir şeye dönüştürdü. Adım Nihat. Yirmi yaşımdayken doktorlar bana duymaya hazır olmadığım bir şey söylediler. Genetik bir rahatsızlığım vardı; çocuğuma geçebilecek ve onun hayatını zorlaştırabilecek bir durum. Anlamış gibi başımı salladım ama … Devamını oku

54 yaşımda, kızımı huzursuz etmemek için sadece birkaç aydır tanıdığım bir adamın yanına taşındım; ancak çok geçmeden başıma korkunç şeyler geldi ve yaptığımdan derin bir pişmanlık duydum. 54 yaşındayım. Hep bu yaşa gelince insanın insan sarrafı olacağını düşünürdüm. Meğer öyle değilmiş. Kızım ve damadımla birlikte yaşıyordum. Nazik ve ilgiliydiler ama kendimi hep ayak bağı gibi … Devamını oku

Tek oğlum öldüğünde, aile kurmaya dair tüm umutlarımı toprağa gömdüğümü sanmıştım. Beş yıl sonra, sınıfıma tanıdık bir doğum lekesi olan ve iyileştiğini sandığım her şeyi darmadağın eden gülümsemesiyle yeni bir çocuk girdi. Bundan sonrasına ya da beraberinde getirdiği umuda hazır değildim. Umut, ölen çocuğunuzun doğum lekesinin tıpatıp aynısını taşıyan bir çocuk olarak karşınıza çıktığında tehlikelidir. … Devamını oku

Kocam üç yıl boyunca gurbette çalıştıktan sonra geri döndüğünde, eve yalnız gelmemişti. Kapıdan kolunda bir metresle girdi… Yanlarında ise adını Mert koyduğu, kendi oğlu olan iki yaşında bir erkek çocuğu vardı. Bu aşağılanmayı sessizce kabullenmemi emretti. Ağlamadım. Bağırmadım. Yalvarmadım. Ona baktım. Sakince. Önüne boşanma belgelerini koydum. Ve sonra, onun kibrini hayatının geri kalanı boyunca taşıyacağı bir pişmanlığa … Devamını oku

Kocam düğün günümüzde yığılıp kaldı ve öldü. Cenazesini düzenledim, onu toprağa verdim ve bir hafta boyunca yasın içinde zar zor hayatta kalarak vakit geçirdim. Sonra şehirden ayrılmak için bir otobüse bindim; az önce mezara koyduğum adam yanıma oturdu ve fısıldadı: “Sakın bağırma. Tüm gerçeği bilmen gerekiyor.” Kerem ile evlenmeden önce dört yıldır birlikteydik. Bu süre zarfında … Devamını oku

Beş yıllık evliliğimiz sona ermişti. Çocuk yok, üzerime kayıtlı hiçbir mal varlığı yok ve kalmam için söylenmiş tek bir söz bile yok. Bir zamanlar yuva yapmaya çalıştığım ev, onunla bir hayat kurmak için Antalya’dan ayrılıp taşındığım Ankara’nın sessiz bir sokağındaydı. Siyah demir kapıdan dışarı adımımı attığım gün, İç Anadolu güneşi avludaki kırmızı tuğlaların üzerinde parlıyordu; … Devamını oku