15 yaşındaki kızım Ada ile hayatın fırtınalarına karşı iki kişilik küçük bir dünyada yaşıyorduk. Babasını o daha çocuk parkında koşturacak yaştayken feci bir trafik kazasında kaybetmiştik. O günden beri dünyamız, birbirimize yaslandığımız dar bir sokaktan ibaretti. Bir yıl önce üzerimize çöken kanser teşhisi, o sokağı iyice daralttı. Hayatım için savaşıyordum, ancak asıl mücadelem Ada’ya belli etmemekti. Kemoterapi … Devamını oku

Bir kızım var, adı Cemre. Yeni bir kasabaya taşınmıştık ve bunun ikimiz için de harika bir başlangıç olacağına inanıyordum. Yeni okul, yeni arkadaşlar… Ama sadece bir hafta sonra okuldan o acil telefonu aldım. Nefes nefese okula vardığımda, Cemre’yi müdürün odasının kapısında tek başına oturmuş, saçına dolanmış o iğrenç sakızı çıkarmaya çalışırken buldum. Kalbim paramparça oldu. … Devamını oku

73 yaşındayım. On yıl önce bir gece yarısı kapım çalındı; tek oğlum Murat’ın bir trafik kazasında hayatını kaybettiğini söylediler. Karısı Pelin ise o kazadan burnu bile kanamadan kurtulmuştu. Cenazeden sadece iki gün sonra Pelin kapıma geldi. Yanında pijamalarıyla duran iki yaşındaki ikiz torunlarım Can ve Cem, arkasında ise bir çöp poşeti dolusu kıyafet vardı. Pelin … Devamını oku

Kızımın kayboluşundan beş yıl sonra, bir sabah dış kapıyı açtım ve eski kot ceketine sarılmış bir bebek buldum. Cebindeki notun her şeyi nihayet açıklayacağını sanmıştım. Oysa o not beni kızımın bensiz kurduğu hayatın içine ve babasının gömdüğü gerçeklere götürdü. Bir an için rüya gördüğümü sandım. Saat sabah altıyı biraz geçiyordu. Üzerimde hâlâ sabahlığım vardı, saçlarım … Devamını oku

Babamın vefat eden annemin gelinliğinden elleriyle diktiği o mezuniyet elbisesini giydiğimde, bir an için annem sanki yanımdaymış gibi hissettim. Sonra en katı öğretmenim herkesin önünde beni küçük düşürdü… ta ki bir polis memuru araya girip her şeyi değiştirene kadar. Babamı oturma odasında dikiş dikerken ilk gördüğümde, dürüst olmak gerekirse bir terslik olduğunu düşünmüştüm. O bir … Devamını oku

En yakın arkadaşımın zengin dedesiyle, özsaygım yerine maddi güvenceyi seçtiğimi düşünerek evlendim. Düğün gecemizde bana gerçeği anlattı; utanç verici bir anlaşma sandığım şey; haysiyet, sadakat ve hakikat için verilen bir savaşa dönüştü. İnsanların fark edeceği türden bir kız değildim; tabii bana gülüp gülmemeye karar verdikleri anlar hariç. On altı yaşıma geldiğimde, bir saniye gecikmeyle gülmeyi, … Devamını oku

Valizimde hediyelerim, üzerimde en güzel elbisemle, aylardır beklediğim o aile ziyaretini nihayet gerçekleştireceğimi düşünerek ülkenin bir ucundan uçup gelmiştim. İlk 15 dakikanın sonunda ise bir motel yatağında tek başıma oturmuş, öz oğlumun hayatındaki yerimin ne olduğunu sorguluyordum. Oğlum beni verandada 15 dakika boyunca bekletti; az kalsın benim için hazırladığı sürprizle hiç tanışmadan eve dönecekti. Mert, … Devamını oku

Mezuniyet gecesinin büyülü geçmesi gerekiyordu ama tek bir zalimce hareket her şeyi neredeyse paramparça ediyordu. Üvey annemin bilmediği şey ise sevginin, anıların ve bir babanın sessiz gücünün öyle kolay kolay yıkılmayacağıydı. Merhaba, ben Melis. 17 yaşındayım ve lise hayatımın en önemli gecesi nihayet gelip çatmıştı. Çoğu kız için mezuniyet balosu ışıl ışıl yeni elbiseler, telaşlı … Devamını oku

Kızım Mina beş yaşında ve son zamanlarda elleriyle bir şeyler yapmaya bayılıyor. Kreşte küçük el işleri yapıyorlardı ve bir gün eve büyük bir heyecanla geldi. Üç gün boyunca uğraştı. Dallar ve renkli kağıtlarla küçük bir tekne yaptı, sonra bunu kartona yapıştırdı. Biraz yardım ettim ama çoğu tamamen ona aitti. O kadar gururluydu ki hiçbir şeyini … Devamını oku

15 yaşındaki kızım Ada ile hayatın fırtınalarına karşı iki kişilik küçük bir dünyada yaşıyorduk. Babasını o daha çocuk parkında koşturacak yaştayken feci bir trafik kazasında kaybetmiştik. O günden beri dünyamız, birbirimize yaslandığımız dar bir sokaktan ibaretti. Bir yıl önce üzerimize çöken kanser teşhisi, o sokağı iyice daralttı. Hayatım için savaşıyordum, ancak asıl mücadelem Ada’ya belli etmemekti. Kemoterapi … Devamını oku