Oğlum Kerem, okulda yere yığıldığında henüz sekiz yaşındaydı. Sonrasında herkes aynı şeyi söylemeye devam etti: Kimsenin yapabileceği bir şey yoktu. Onlara inanmaya çalıştım, çünkü aksine inanmak katlanılamaz hissettiriyordu. Ancak Kerem’in parlak kırmızı Örümcek Adamlı çantası, onunla aynı gün kayboldu. İşte bu, kimsenin açıklayamadığı kısımdı. Öğretmeni Leyla Hanım, çantanın nereye gittiği hakkında hiçbir fikri olmadığını söyledi. … Devamını oku

Hamile eşimi yakmalarına sadece anlar kalmıştı ki, tabutun içindeki o beyaz kefen benzeri elbisenin altında aniden bir şey kımıldadı. Ve alevlerin en yakınında duranlar yas tutmuyordu. Onlar bekliyorlardı. Cenaze evi tütsü, yağmur suyu ve sır kokuyordu. Kayınvalidem Hülya Varlı, kupkuru gözlerine siyah dantelli bir mendili hafifçe bastırıyordu. Yanında duran kayınbiraderim Mert, sanki eşimin cenazesi akşam planlarını bölüyormuş … Devamını oku

68 yaşındayım ve ömrümde hiç deniz görmemiştim. Bu yüzden oğlum beni Antalya’da bir tatile davet ettiğinde, mutfağımın ortasında sevinçten ağladım. Yeni bir güneş şapkası aldım, tırnaklarımı toz pembe boyadım ve kendimi değerli hissetmeme izin verdim. Sonra, otelin lobisinde gelinim elime bir kâğıt tutuşturdu; işte o an orada tam olarak neden bulunduğumu anladım. Televizyonda “Titanik” filmindeki … Devamını oku

Mezunlar buluşmasında Banu Varol beni gördüğünde yaptığı ilk şey, ağzı hâlâ yemek doluyken gülmek oldu. Yaptığı ikinci şey ise, bir yığın soğuk yemek artığını ince bir kâğıt tabağa sıyırıp, sanki hâlâ öğle yemeğini tek başına yemek için spor salonunun arkasına saklanan o burslu kızmışım gibi göğsüme doğru itmekti. Bütün salonun duyabileceği kadar yüksek bir sesle, … Devamını oku

Gelinliğimin içinde, nikah masasına yürümeye dakikalar kala, sevdiğim adam tek bir cümleyle geleceğimizi yerle bir etti. Doğrudan gözlerimin içine baktı ve fısıldadı: “Üzgünüm ama seninle evlenemem. Annem ve babam bu kadar fakir bir gelini kesinlikle istemiyorlar.” Gülümsedim, boğazımda yanan o aşağılanma hissini yuttum ve başım dik bir şekilde oradan uzaklaştım. Ve sonra her şey değişti. … Devamını oku

Nişanlım bana, “Bana müstakbel kocam deme,” dediği an, içimde bir şeyler tamamen sustu. Etrafımızda gümüş çatallar porselenlere sürtünüyor, şampanya kadehleri hafifçe çınlıyor, annesi kristal kırılması gibi kahkahalar atıyordu; ama göğsümün derinliklerinde, eski ve sadık bir şeyler sessizce can verdi. Bunu sadece bir kez söylemiştim. Garsona gülümseyerek, küçük zeytin tabağını Arda’nın önünden çekerken, “Müstakbel kocam zeytinden nefret … Devamını oku

PROTEZ BACAKLA EVE DÖNDÜĞÜMDE KARIMIN BENİ TERK ETTİĞİNİ GÖRDÜM — AMA KADER ÜÇ YIL SONRA ONUNLA YENİDEN KARŞILAŞMAM İÇİN BANA BİR ŞANS VERDİ. Vatan görevinden, karıma söylemediğim protez bir bacakla, ona ve yeni doğan ikiz kızlarıma hediyelerle döndüm. Karşılanmak yerine, bebeklerimi ağlarken ve karımın daha iyi bir hayat için bizi terk ettiğini yazan bir not … Devamını oku

Kocam hamileyken bana vurdu ve ailesi güldü… ama o tek mesajın her şeyi mahvedeceğini bilmiyorlardı. Sabah saat beşte kıyamet koptuğunda altı aylık hamileydi. Yatak odasının kapısı duvara çarparak gürültüyle kapandı. Kocam Victor, fırtına gibi içeri daldı. Selam vermedi. Hiçbir uyarıda bulunmadı. “Kalk ayağa, işe yaramaz inek!” diye bağırdı, üzerimdeki örtüleri çekerek. “Hamile olmanın seni kraliçe … Devamını oku

İmparatorun Son Sınavı Don Eduardo, ülkenin en büyük alışveriş merkezi olan Gran Imperial Mall‘un sahibi, dördüncü evre kanser olduğunu öğrendiğinde devasa servetini kime bırakacağını düşünmeye başlar. Etrafı açgözlü akrabalar ve hırslı yöneticilerle sarılı olan yaşlı adam, mirasını karakter sahibi birine devretmek için alışılmadık bir yol seçer. Bir dilenci kılığına girerek kendi alışveriş merkezine gider. Amacı basittir: … Devamını oku

Kocam her akşam eve geç geliyor, sadece işinden ve yorgunluğundan bahsediyordu. Ben ise onunla baş başa romantik bir akşam geçirmek istiyordum ama onun ilgisizliği yüzünden kendimi evde bir gölge gibi hissetmeye başlamıştım. Eğer şikayet edecek olsam hemen geriliyor, beni anlayışsızlıkla suçluyordu; ben de huzurumuz kaçmasın diye susup alttan alıyordum. Yan yana olduğumuz anlarda bile aklı … Devamını oku