Eşim Emir ile sıfırdan bir hayat kurmuştuk. On dört yıl birlikteydik. Otuzlu yaşlarımızın ortasında, beş yaşında bir oğlumuz, küçük bir evimiz ve hiç bitmeyen maddi sıkıntılarımız vardı. Bunun en büyük sebebi onun annesiydi. Karşılayamayacağı bir ev almıştı ve kazandığımız her fazla kuruş o borca gidiyordu. Bir gece Emir taşıyıcı annelik fikrini ortaya attı. Bunu bir … Devamını oku
8 aylık hamileyken kocam beni bir spor modeli için terk etti; düğün törenine gönderdiğim o “hediye” tüm davetlileri şoka soktu! 45 yaşındayım. Sekiz çocuk, sekiz hamilelik… Tam 15 yılımı beraber kurduğumuzu sandığım o hayatı inşa etmekle geçirdim. Bebek odası hala taze boya kokuyordu; şişmiş ellerimle yerde oturmuş beşiği kurmaya çalışırken Kaan içeri girdi. Elinde valizi … Devamını oku
8 YAŞINDAKİ KIZIM AHIRIN YANINDA TERK EDİLMİŞ BİR BEBEK BULDU — EŞİM “BUNU KİM YAPAR?” DİYE SORUNCA KIZIMIN CEVABIYLA HAYATIM BİR ANDA ALTÜST OLDU! Güneş henüz yeni doğmuştu. 8 yaşındaki kızım Elif, nefes nefese ve yalınayak eve daldı; kucağında sıkıca sarıldığı küçücük bir bebek vardı. “Anne… Ahırın yanında bir bebek buldum. Çiçekleri sulamak için su … Devamını oku
Kızım yeni kocasını sanki sıradan bir hayat dönüm noktasıymış gibi tanıştırdı. Oysa kapıyı açtığım an, tüm geçmişim salonun ortasına dalmış gibi hissettim. Düğünlerinde ise beni kenara çekip on yıllardır taşıdığı bir gerçek olduğunu söyledi. Elif’i 20 yaşımda kucağıma aldım. Babasıyla alelacele evlenmiştik ve 21 yıl evli kaldık. İki yıl önce kanser onu bizden kopardı. Ondan … Devamını oku
Kızım, sınıfındaki bir çocuk için ayakkabı almak amacıyla aylardır gizlice para biriktiriyordu. Hemen ertesi gün okuldan aradılar ve Zeynep‘in ciddi bir işe karıştığını söylediler. Apar topar okula gittim ama müdürün odasının kapısını açıp içeride beni bekleyen kişiyi gördüğüm an bütün vücudum buz kesti. Telefon, iş yerindeki öğle aramda gelmişti. Müdür, gergin bir ses tonuyla “İyi … Devamını oku
Lise yıllarımdan beri sevdiğim kızla evlenmek için tam kırk dört yıl bekledim; düğün gecemizin sonsuzluğun başlangıcı olacağına emindim. Fakat titreyen elleriyle gözlerimin içine bakıp “Sana hiç anlatmadığım bir şey var,” diye fısıldadığında, inandığım her şey paramparça oldu. Tanıdığımı sandığım kadın, sessiz bir acıyı yapayalnız omuzlarında taşımıştı… Ve şafak sökmeden önce, nikahta beni bekleyen tek şeyin … Devamını oku
Kocam alnıma bir öpücük kondurdu ve “Fransa. Sadece kısa bir iş gezisi,” dedi. Birkaç saat sonra ameliyathaneden çıktığımda kalbim duracak gibi oldu. Oradaydı; kucağında yeni doğmuş bir bebek tutuyor, daha önce hiç görmediğim bir kadına bir şeyler fısıldıyordu. Sevgilisi. Çığlık atmadım. Ağlamadım. Sadece telefonumu çıkardım ve sahip olduğumuz her şeyi transfer ettim. İki hayat yaşadığını … Devamını oku
Gece saat 02:03’te, birisi dış kapımı öyle şiddetle yumruklamaya başladı ki kapı kasasının çatlayacağını sandım. Yatak odamın penceresine vuran yağmurun sesinden zaten yarı uyanık haldeydim ve bir anlık kafa karışıklığıyla fırtınada bir ağaç dalının koptuğunu düşündüm. Derken adımı duydum. “Emel! Emel, lütfen!” Bu kız kardeşimdi. Koridorda yalın ayak koştum, kilidi hızla açtım ve Elif’i veranda … Devamını oku
Anneannemin mezuniyet elbisesini giymenin ona veda etmeme yardımcı olacağını düşünmüştüm; ta ki terzi, eteğin içine gizlenmiş ve anneannemin bana söylediği her şeyden şüphe etmeme neden olan o şeyi bulana kadar. Anneannem on dokuzuncu yaş günümde öldü. Tam da onun yardımı olmadan pişirmeyi başardığım yaban mersinli turtiyi ona göstermek için içeri koştuğum sırada. Pencerenin kenarındaki koltuğunda … Devamını oku
15 yaşındaki kızım Ada ile hayatın fırtınalarına karşı iki kişilik küçük bir dünyada yaşıyorduk. Babasını o daha çocuk parkında koşturacak yaştayken feci bir trafik kazasında kaybetmiştik. O günden beri dünyamız, birbirimize yaslandığımız dar bir sokaktan ibaretti. Bir yıl önce üzerimize çöken kanser teşhisi, o sokağı iyice daralttı. Hayatım için savaşıyordum, ancak asıl mücadelem Ada’ya belli etmemekti. Kemoterapi … Devamını oku