Lise yıllarımdan beri sevdiğim kızla evlenmek için tam kırk dört yıl bekledim; düğün gecemizin sonsuzluğun başlangıcı olacağına emindim. Fakat titreyen elleriyle gözlerimin içine bakıp “Sana hiç anlatmadığım bir şey var,” diye fısıldadığında, inandığım her şey paramparça oldu. Tanıdığımı sandığım kadın, sessiz bir acıyı yapayalnız omuzlarında taşımıştı… Ve şafak sökmeden önce, nikahta beni bekleyen tek şeyin … Devamını oku

Kocam alnıma bir öpücük kondurdu ve “Fransa. Sadece kısa bir iş gezisi,” dedi. Birkaç saat sonra ameliyathaneden çıktığımda kalbim duracak gibi oldu. Oradaydı; kucağında yeni doğmuş bir bebek tutuyor, daha önce hiç görmediğim bir kadına bir şeyler fısıldıyordu. Sevgilisi. Çığlık atmadım. Ağlamadım. Sadece telefonumu çıkardım ve sahip olduğumuz her şeyi transfer ettim. İki hayat yaşadığını … Devamını oku

Gece saat 02:03’te, birisi dış kapımı öyle şiddetle yumruklamaya başladı ki kapı kasasının çatlayacağını sandım. Yatak odamın penceresine vuran yağmurun sesinden zaten yarı uyanık haldeydim ve bir anlık kafa karışıklığıyla fırtınada bir ağaç dalının koptuğunu düşündüm. Derken adımı duydum. “Emel! Emel, lütfen!” Bu kız kardeşimdi. Koridorda yalın ayak koştum, kilidi hızla açtım ve Elif’i veranda … Devamını oku

Anneannemin mezuniyet elbisesini giymenin ona veda etmeme yardımcı olacağını düşünmüştüm; ta ki terzi, eteğin içine gizlenmiş ve anneannemin bana söylediği her şeyden şüphe etmeme neden olan o şeyi bulana kadar. Anneannem on dokuzuncu yaş günümde öldü. Tam da onun yardımı olmadan pişirmeyi başardığım yaban mersinli turtiyi ona göstermek için içeri koştuğum sırada. Pencerenin kenarındaki koltuğunda … Devamını oku

15 yaşındaki kızım Ada ile hayatın fırtınalarına karşı iki kişilik küçük bir dünyada yaşıyorduk. Babasını o daha çocuk parkında koşturacak yaştayken feci bir trafik kazasında kaybetmiştik. O günden beri dünyamız, birbirimize yaslandığımız dar bir sokaktan ibaretti. Bir yıl önce üzerimize çöken kanser teşhisi, o sokağı iyice daralttı. Hayatım için savaşıyordum, ancak asıl mücadelem Ada’ya belli etmemekti. Kemoterapi … Devamını oku

Bir kızım var, adı Cemre. Yeni bir kasabaya taşınmıştık ve bunun ikimiz için de harika bir başlangıç olacağına inanıyordum. Yeni okul, yeni arkadaşlar… Ama sadece bir hafta sonra okuldan o acil telefonu aldım. Nefes nefese okula vardığımda, Cemre’yi müdürün odasının kapısında tek başına oturmuş, saçına dolanmış o iğrenç sakızı çıkarmaya çalışırken buldum. Kalbim paramparça oldu. … Devamını oku

73 yaşındayım. On yıl önce bir gece yarısı kapım çalındı; tek oğlum Murat’ın bir trafik kazasında hayatını kaybettiğini söylediler. Karısı Pelin ise o kazadan burnu bile kanamadan kurtulmuştu. Cenazeden sadece iki gün sonra Pelin kapıma geldi. Yanında pijamalarıyla duran iki yaşındaki ikiz torunlarım Can ve Cem, arkasında ise bir çöp poşeti dolusu kıyafet vardı. Pelin … Devamını oku

Kızımın kayboluşundan beş yıl sonra, bir sabah dış kapıyı açtım ve eski kot ceketine sarılmış bir bebek buldum. Cebindeki notun her şeyi nihayet açıklayacağını sanmıştım. Oysa o not beni kızımın bensiz kurduğu hayatın içine ve babasının gömdüğü gerçeklere götürdü. Bir an için rüya gördüğümü sandım. Saat sabah altıyı biraz geçiyordu. Üzerimde hâlâ sabahlığım vardı, saçlarım … Devamını oku

Babamın vefat eden annemin gelinliğinden elleriyle diktiği o mezuniyet elbisesini giydiğimde, bir an için annem sanki yanımdaymış gibi hissettim. Sonra en katı öğretmenim herkesin önünde beni küçük düşürdü… ta ki bir polis memuru araya girip her şeyi değiştirene kadar. Babamı oturma odasında dikiş dikerken ilk gördüğümde, dürüst olmak gerekirse bir terslik olduğunu düşünmüştüm. O bir … Devamını oku

En yakın arkadaşımın zengin dedesiyle, özsaygım yerine maddi güvenceyi seçtiğimi düşünerek evlendim. Düğün gecemizde bana gerçeği anlattı; utanç verici bir anlaşma sandığım şey; haysiyet, sadakat ve hakikat için verilen bir savaşa dönüştü. İnsanların fark edeceği türden bir kız değildim; tabii bana gülüp gülmemeye karar verdikleri anlar hariç. On altı yaşıma geldiğimde, bir saniye gecikmeyle gülmeyi, … Devamını oku