Boşanma günü sessiz bir fırtına gibi gelip çattı. İstanbul, sabah 09:30. Adliyenin önünde Ceyda, sekiz aylık hamile karnının üzerindeki emniyet kemerini düzeltti ve yağmurun iz bıraktığı ön camdan dışarı baktı. Damlalar, camdan aşağı dökülmeyi reddettiği gözyaşları gibi süzülüyordu. Bugün ağlama günü değildi. Bugün, henüz kimse anlamasa da onurunu geri alacağı gündü. “Bunu tek başına yapmak … Devamını oku
Meme kanseri olduğumu söylemek için annemi aradığımda, telefonu üçüncü çalışta açtı ve sanki çok önemli bir şeyi bölüyormuşum gibi sesini alçalttı. “Ceyda, kuzenin Jale’nin bekarlığa veda partisinin tam ortasındayız,” dedi. Arka planda kahkahaları, bardak tokuşturma seslerini ve birinin kurdele makası için bağırdığını duyabiliyordum. “Bu konu bekleyemez mi?” Elimde bir dosya ve tüm hayatımı “öncesi” ve … Devamını oku
Sonra o an geldi. Selma yavaşça annesinin kulağına doğru eğildi. Ve bir şey fısıldadı. Onu başka kimse duymadı. Ne gardiyanlar. Ne sosyal hizmet görevlisi. Ne de kollarını kavuşturmuş, dosyası hâlâ hafızasında taze bir halde yarı açık kapıdan izleyen Albay Mehmet. Sadece Rüya. Kızın söylediği şey o kadar basit, o kadar imkânsızdı ki, kadın bir an … Devamını oku
Sabah saat 06:14’te, havalimanına gitmek üzere valizimin fermuarını çekerken telefonum eşimin gönderdiği bir mesajla aydınlandı. “Havalimanına gitme. Senin yerine sekreterimi Maldivler’e götürüyorum. Bu tatili o senden daha çok hak ediyor.” Mesajı iki kez okudum. Sonra üçüncü kez. Anlamadığım için değil. Anladığım için. Fazlasıyla netti. Altı yıldır, pahalı bir takım elbise giydiği sürece her türlü hatayı … Devamını oku
Meltem, kocasının borç batağındaki annesine yardım etmek için taşıyıcı anne olmayı kabul ettiğinde, bunun sevgi uğruna yapılmış bir fedakarlık olduğuna inanıyordu. Ancak sadakat ile sömürü arasındaki çizgi bulanıklaştıkça, yıkıcı bir ihanetle yüzleşmek ve geleceğini geri kazanmanın ne demek olduğunu keşfetmek zorunda kaldı. Banka çeki tahsil edilene kadar bedenimi sattığımı fark etmemiştim. O zaman bile kendime … Devamını oku
Düğün günümde gözüm morarmış halde salona geldim. Nişanlım yanımda duruyordu… ama annemi gördüğü anda gülümsedi. Sonra şöyle dedi: “Dersini alsın diye.” Odadaki herkes güldü. Ve sonra ben öyle bir şey yaptım ki… hepsi şok oldu. Düğün sabahı, gelin odasındaki aynanın karşısında duruyordum. Gözümdeki morluğu kapatmak için kalın bir kapatıcı sürmüştüm ama hiçbir makyaj onu tamamen … Devamını oku
İstanbul Havalimanı Dış Hatlar terminalinde uçağın kapısında duruyordum. Üzerimde kusursuzca ütülenmiş lacivert üniformam, arkada özenle toplanmış saçlarım ve on yıllık uluslararası uçuş tecrübesinin bir reflekse dönüştürdüğü o profesyonel gülümseme vardı. Madrid’e yapılacak bir gece uçuşuydu; üst segment kabinden sorumluydum ve her varlıklı yolcunun kendini rahat ve önemli hissetmesini sağlıyordum. Aynı sabah kocam Adnan alnımdan öpmüş … Devamını oku
Doğum yapalı üç ay olmuştu ve dış kapı açıldığında hâlâ kanamam devam ediyordu. Kocam, elinde başka bir kadının valiziyle içeri girdi ve gayet sakin bir tavırla, “Eve taşınıyor. Boşanmak istiyorum,” dedi. Bunu, sanki bir fincan kahve daha istiyormuş gibi sıradan bir ses tonuyla söyledi. Kızımız göğsümde uyurken koltukta oturuyordum; minik yumruğu hastane önlüğümü sıkıca kavramıştı … Devamını oku
“Çocukların eve gidince yerler,” dedi babam, sanki kızlarıma büyük bir lütuf yapıyormuş gibi masaya iki kokteyl peçetesi fırlatarak. En küçüğüm Lale altı yaşındaydı. Önce peçetelere, sonra kız kardeşimin tarafındaki sarımsaklı ekmek sepetine baktı ve sessizce başını öne eğdi. Dokuz yaşındaki ablası Elif ise aşağılanmanın ne demek olduğunu çoktan anlamaya başlamıştı; iki elini dizlerinin üzerinde birleştirmiş, … Devamını oku
Eski kayınvalidem, kredi kartı bilgilerimi kullanarak yirmi beş akrabasını yanına alıp Paris’e götürmüş ve tam 1.200.000 TL harcamaya kalkmıştı. Sonra beni alay etmek için aradı: “Bunu öderken keyif alırsın artık; biz döndüğümüzde hesabın bomboş olacak.” Ben de cevap verdim: “Asıl yalvaracak olan sensin. Boşanma biter bitmez o kartı iptal ettirdim.” Eski kayınvalidem Perihan Hanım, yanına … Devamını oku