Hayat Şartları
Sana bakamam,” diyerek felçli annemi gizlice huzurevine bırakıp kaçmıştım. O rutubetli, soğuk koridorda tekerlekli sandalyesinde otururken arkamdan bana son bir kez bakışını hiç unutamadım. Vicdanımı susturmak için kendime durmadan yalanlar söylemiş, bahaneler uydurmuştum; işlerim kötüydü, borç batağındaydım, yaşadığım ev onun o tekerlekli sandalyesiyle rahatça hareket etmesine uygun değildi… Fakat asıl gerçek, onun yükünü omuzlamak istemeyen … Devamını oku