Dört yaşındaki oğlumu toprağa verip kendime daha sessiz bir hayat kurmaya zorlamamın üzerinden on beş yıl geçmişti ki, çalıştığım pastanedeki sıradan bir mesai günü her şeyi yeniden darmadağın etti. Genç bir adam sade bir kahve almak için içeri girdi, sanki yüzümü tanıyormuş gibi bana baktı ve hala kulaklarımda çınlayan o cümleyi kurdu. Oğlumu 15 yıl … Devamını oku

Mutfak tezgahının üzerinde iki kez titreyen telefonun çıkardığı o keskin, böcek vızıltısını andıran ses, Ankara’da sıradan bir Salı akşamının dinginliğini bıçak gibi kesti. Emel, lavaboda bulaşıkları durularken; kocası Demir, işten geç geldiği için üst katta duş alıyordu. On üç yaşındaki oğulları Umut, bir kulağında kulaklık, kendini yarı yarıya müziğe kaptırmış bir halde tezgahın kenarında matematik … Devamını oku

Bir Hastane Odasında Verilen Söz 1979 — Sevgiden Sonraki Sessizlik 1979 yılında, Rıfat Demir’in hayatı derin bir sessizliğe gömülmüştü. Otuz dört yaşında dul kalmıştı. Karısı Emine, sadece bedenini değil, evlerinin ışığını da alıp götüren uzun bir hastalığın ardından iki yıl önce vefat etmişti. Bir zamanlar çocuk hayalleriyle dolup taşan o evde artık sadece boşluğun yankısı … Devamını oku

İki Gözlü Kadın Hastaneden arayıp küçük bir çocuğun beni acil durum kişisi olarak kaydettiğini söylediklerinde gergin bir kahkaha attım ve “Bu imkansız. 32 yaşındayım, bekarım ve bir oğlum yok,” dedim. Ancak durmadan beni sayıkladığını söylediklerinde arabama atladım… ve odasına girdiğim an, dünyam durdu. Salı gecesi saat 23:38’de telefon geldi. Az kalsın açmayacaktım; İzmir‘deki mutfağımda çıplak … Devamını oku

Anne ve babama kocamın gerçekte kim olduğuyla ilgili gerçeği hiç anlatmadım. Onların gözünde Emir, evlenmek için acele ettiğim sıradan bir adamdı; marka takım elbiseler giymeyen, seçkin kulüplerdeki öğle yemeklerinde hava atmayan ve onları kız kardeşim Ceyda’nın kocası kadar etkilemeyen sessiz bir adamdı. Deniz, onların başarı anlayışına tam olarak uyuyordu. Kendinden emin gülümsemesi, lüks arabası ve … Devamını oku

“Öde, yoksa bu iş şu an biter,” diye çıkıştı. Bir an için sessizlik tenimde keskin bir sızı gibi hissedildi; ama bu beni kırmak yerine, içimde bir yerlerde bir ateşi körükledi. Yüzümü yavaşça sildim, gözlerinin içine baktım ve “Mükemmel,” dedim. Çünkü bir sonraki hamlem onları sadece şoke etmekle kalmayacak… onlara hiçbir çıkış yolu bırakmayacaktı. Benim adım … Devamını oku

Can, gece saat 01:00 sularında eve vardı. Son dakikada bilet aldığı uçak rötar yapmış, Ankara aktarması ise onu iyice bitirmişti. Cuma günü, yani planlanandan iki gün önce döneceğini kimseye söylememişti. Amacı Ceren’e sürpriz yapmaktı. Seminer beklediğinden erken bitmişti ve içten içe sadece onu yeniden görmek istiyordu. Aralarında bir süredir büyüyen bir mesafe hissediyor ve bu … Devamını oku

Savaştan yarım bir bedenle, protez bir bacakla eve döndüğümde beni o cehennemde hayatta tutan tek bir düşünce vardı: Karım ve yeni doğan ikiz kızlarımız. Ona sürpriz yapmak için erken dönmüş, ancak artık bize ait olmayan, duvarları bomboş ve buz gibi bir sessizliğe bürünmüş bir evle karşılaşmıştım. Üst kattan gelen çığlıkları duyup bebek odasına çıktığımda, annemi … Devamını oku

Milyonlarca emeklinin gözü kulağı Kurban Bayramı öncesinde hesaplarına yatacak olan bayram ikramiyelerine çevrilmişti. Özellikle artan yaşam maliyetleri ve enflasyon oranları sebebiyle, vatandaşlar ikramiye ödemelerinde yeni bir artış olup olmayacağını büyük bir merakla bekliyordu. Sonunda hükümet kanadından gelen resmi açıklama ile birlikte ikramiyelerle ilgili tüm belirsizlikler ortadan kalktı. Uzun süredir kamuoyunun en önemli gündem maddelerinden biri … Devamını oku

PROTEZ BACAKLA EVE DÖNDÜĞÜMDE KARIMIN BENİ TERK ETTİĞİNİ GÖRDÜM — AMA ÜÇ YIL SONRA ONUNLA KENDİ ŞARTLARIMLA YÜZLEŞTİM Görevden eve, karıma söylemediğim protez bir bacakla, ona ve yeni doğmuş ikiz kızlarımıza hediyelerle dönmüştüm. Karşılanmak yerine ağlayan bebeklerimi ve karımın daha iyi bir hayat için bizi terk ettiğini yazan bir not buldum. Üç yıl sonra kapısına … Devamını oku