Tekno 
Yeni doğan ikizlerimize bakmak için işimden ayrıldım çünkü eşimle bunun en mantıklısı olduğu konusunda anlaşmıştık. Ancak Kerem, bebeklerden birine fazladan bir masrafmış gibi davranmaya başladığında, sorunun sevgi olmadığını anladım. Sorun saygıydı. Bu yüzden işe geri dönmeyi kabul ettim ama tek bir şartla. O sabah, saat 03:12’den beri ayaktaydım; Ada göğsümde uyuyor, Defne ise sanki uykuya … Devamını oku
“Al şu veledini de cehennemin dibine git,” diye tısladı kocam, sabah saat 10:00’daki boşanma duruşmamızın ortasında yedi yaşındaki oğluma doğru. “Karar kesinleşti. Her şey benim oluyor,” diyerek sırıttı avukatı. Ağlamadım. İtiraz etmedim. Sadece hâkime mühürlü, siyah bir dosya uzattım. Oda nefes kesici bir sessizliğe büründü. Hâkim gizlenen finansal kayıtları yüksek sesle okumaya başladığında, eski kocamın … Devamını oku
Kocamın cenazesinden sonra yanına eğildip fısıldadım: “Suyum geldi.” Kayınvalidem dudağını bükerek, “Biz burada yas tutuyoruz. Kendi taksini kendin çağır,” dedi. Kaynım ise alçak sesle, “Bu gece olmaz,” diye ekledi. Ben de kendi başıma çağırdım. Yapayalnız. On iki gün sonra kapımda belirdi ve “Torunumu görmeye geldim,” dedi. Ben de cevap verdim: “Hangi torununu?” İlk sancı, kocamı … Devamını oku
İKİZ KIZ KARDEŞİM ÖLDÜ — 68 YIL SONRA, TESADÜFEN TIPKIBENZEYENİM OLAN BİR KADINLA TANIŞTIM. Beş yaşındayken, ikiz kız kardeşim evimizin arkasındaki ağaçlık alana girdi ve bir daha asla geri dönmedi. Polis aileme cansız bedeninin bulunduğunu söyledi ama ne bir mezar gördüm ne de bir tabut. Sadece on yıllar süren bir sessizlik ve bu hikâyenin aslında … Devamını oku
Birbirlerine bekleyeceklerine dair söz verdiler, ta ki aileleri bir daha asla konuşmamalarını sağlayana dek. On üç yıl sonra, tesadüfi bir karşılaşma onları yüz yüze getirdi ve geçmişlerine dair öğrendikleri her şey; aşk, sadakat ve en çok güvendiği insanlar hakkında bildiklerini kökten değiştirdi. Birbirlerine geri dönmek için yemin etmişlerdi… ta ki ebeveynleri bunun imkansız olduğundan emin … Devamını oku
KIZIMIN NİŞANLISI, 1985 MEZUNİYET BALOSU FOTOĞRAFIMDAKİ ADAMIN TIPKISIYDI — NE TAŞIDIĞINI GÖRDÜĞÜMDE, GÖMDÜĞÜM GEÇMİŞ GERÇEĞİN PEŞİNDE GERİ DÖNDÜ. Kızımın nişanlısıyla tanışmanın sıradan bir aile yemeği olacağını düşünmüştüm. Sonra içeri girdi ve 1985’teki mezuniyet gecesinden sonra hayatımdan çıkıp giden Mert‘in tıpkısı gibi görünüyordu. Yanında getirdiği şeyi gördüğümde, çoktan gömdüğüm geçmişim gerçekleri sormak üzere geri geldi. Kızımın nişanlısını … Devamını oku
Eşim bizi daha iyi bir hayat uğruna terk ettikten sonra altı çocuğu tek başıma büyüttüm. On iki yıl sonra, oğlumun doğum gününe elmaslar, mazeretler ve gıcır gıcır bir spor arabayla geri döndü. Oğlumun nihayet hak ettiği özrü alacağını sanmıştım ama ona uzattığı kutu, oğlumun söyleyemediği her şeyi anlatıyordu. On iki yıl önce, başka bir adamın … Devamını oku
Ceyda, yatağın üzerine açık valizini koymuştu ki yedi yaşındaki oğlu Arda kapıda belirdi. Ağlamıyordu ama yüzünde, küçük kalbinin taşıyamayacağı kadar ağır bir şey duymuşçasına, hiçbir çocukta olmaması gereken tuhaf ve donuk bir ciddiyet vardı. “Anne…” diye fısıldadı Arda, yavaşça odaya girerek. “Babamın bir sevgilisi var… Ve sen gidince bütün paranı alacakmış.” Ceyda kımıldayamadı. Haftalardır hazırlandığı … Devamını oku
Kızım Zeynep beş yaşında öldü ve ben en kötü anın doktorun “Üzgünüm, onu kurtaramadık,” dediği an olduğunu sanmıştım. Öyle değilmiş. En kötü an, bir hafta sonra pembe kazağının kolundan çıkan bir notu açıp şunu okuduğum andı: “Kocan sana yalan söylüyor. Videoyu izle. Yalnızken.” Zeynep başta iyiydi. Ancak bir salı günü ateşle uyandı. Perşembe gecesine gelindiğinde, … Devamını oku
Gelinim doğum yaparken öldü ama sekiz adam tabutu kaldırmaya çalıştığında, onu yerinden bir santim bile oynatamadılar. O an Karacaahmet Mezarlığı’nda dizlerimin üzerine çöktüm ve tabutu açmaları için onlara yalvardım. Çünkü bir şey duymuştum. Hafif bir tıkırtı. Zayıf. Kuru. İçeriden geliyordu. Kasabamızdaki herkes, Leyla’nın “takdir-i ilahi” ile vefat ettiğini söyleyip duruyordu. Ben inanmadım. Bu kez değil. … Devamını oku