Tekno

30 yaşındayım. İlk aşkımdan, anaokuluna giden bir kızım ve ikinci sınıfa giden bir oğlum var. İkinci çocuğumuz doğduktan sonra babaları bizi tamamen yüzüstü bıraktı. Ne bir arama, ne bir nafaka… Nerede olduğunu bile bilmiyordum. Bizi ayakta tutabilmek için bir firmada muhasebeci olarak canımı dişime takarak çalışıyordum. Çocukları bakıcıya bıraktığım önemli bir toplantı gününde, benden yaşça … Devamını oku

58 yaşındayım ve içimde hiç kapanmayan, her gün sessizce kanayan bir yara var. 17 yaşındayken, ölesiye sevdiğim adam — Ferhat — mezuniyet gecemizde hiçbir iz bırakmadan ortadan kayboldu. Ne bir veda, ne bir açıklama, ne de küçük bir not… Yıllarca pencerelerde, kapı eşiklerinde bekledim; her telefon çaldığında kalbim yerinden çıkacak gibi oldu ama o hiç gelmedi. Hayat … Devamını oku

Emel Aydın, ilk iş gününde Aras İnovasyon’un kapısından içeri girdiğinde, kimse onun şirketin kurucusu ve CEO’sunun karısı olduğunu tahmin etmemişti. Bu bilinçli bir tercihti. Mert Aras ile olan üç yıllık evliliği, kamuoyunda sadece eski sosyete sütunlarındaki sönük bir bahisten ve dikkatlice örtbas edilmiş birkaç kurumsal dedikodudan ibaretti. On bir aydır, hukuki süreç dışında her anlamda … Devamını oku

16 YAŞINDAKİ OĞLUM KAYBOLDU — BİR HAFTA SONRA ÖĞRETMENİ ARADI VE “ANNE, TÜM GERÇEĞİ BİLMENİ İSTİYORUM” BAŞLIKLI BİR ÖDEV TESLİM ETTİĞİNİ SÖYLEDİ. Oğlum Aras, okul çıkışı ortadan kayboldu; yedi gün boyunca ben her yerde onu ararken kocam sakin kalmamı söyleyip durdu. Sonra Aras‘ın öğretmeni, bana bırakılmış bir ödev için aradı. Ödevin ilk satırı, tüm gerçeği … Devamını oku

Kız kardeşim gece yarısı beni arayıp fısıldadı: “Bütün ışıkları söndür. Tavan arasına git. Kocana sakın söyleme.” Aklını kaçırdığını düşündüm — ta ki yer tahtalarının arasından aşağıya bakana kadar… Kız kardeşim beni gece 00:08’de aradı. Neredeyse görmezden gelecektim. Kocam Kerem Arslan, Ankara dışındaki evimizde yanımda uyuyordu. Yağmur yatak odasının pencerelerine usul usul vuruyordu, komodinimdeki bebek telsizi … Devamını oku

ANNEMİ MEZUNİYET BALOSUNA GÖTÜRDÜM ÇÜNKÜ BENİ BÜYÜTÜRKEN KENDİSİ GİDEMEMİŞTİ — ÜVEY KIZ KARDEŞİM ONU HERKESİN ÖNÜNDE REZİL ETTİ, BEN DE ONA ASLA UNUTAMAYACAĞI BİR DERS VERDİM. Beni tek başına büyütürken kaçırdığı o günü telafi etmek için annemi lise mezuniyet baloma davet ettiğimde, bunun sadece basit bir sevgi gösterisi olacağını sanmıştım. Ancak üvey kız kardeşim onu … Devamını oku

Doktorun yüzü o kadar çabuk kireç gibi bembeyaz oldu ki, benden önce onun yere yığılacağını sandım. Sonra ultrason odasının kapısını kilitledi, sesini alçalttı ve “Meral, hemen buradan gitmelisin. Boşan bu adamdan!” dedi. Korkuyla karışık keskin bir kahkaha attım. “Neden?” Doktor Elif Hanım cevap vermedi. Monitörü bana doğru çevirdi, titreyen parmağıyla ekrana dokundu ve “Açıklayacak vakit … Devamını oku

Kızım yeni kocasını sanki hayatın sıradan bir dönüm noktasıymış gibi tanıştırdı. Oysa kapıyı açtığım an, tüm geçmişim sanki doğruca oturma odama dalmış gibi hissettim. Düğünlerinde ise beni kenara çekip, onlarca yıldır taşıdığı bir gerçek olduğunu söyledi. Elif’i 20 yaşımda kucağıma aldım. Babasıyla alelacele bir nikah kıyıp 21 yıl evli kaldık. İki yıl önce kanser onu … Devamını oku

Bu gece Leyla ile kalıyorum. Beni bekleme.” Mesaj saat 19:08’de geldi; tam o sırada tavada sebzeleri soteliyordum. Mutfağı kaplayan o tanıdık sarımsak kokusu; evi, rutini ve güvenebileceğimi sandığım o hayatı temsil ediyordu. Altı kelime. Özür yok. Bahane yok. Yalan söylemek için zayıf bir çaba bile yok. Emre’nin bu konuda her zaman bir yeteneği vardı; en … Devamını oku

On iki yıl önce düğünümde annemin yüzündeki ifadeyi asla unutamam. Gizleyemediği bir utançtı bu. Eşim Kaan, doğuştan boy kısalığına sahipti ve ailem için bu bir “kusurdu”. Onun ne kadar başarılı bir mimar olduğu, ne kadar nazik ve güçlü bir karaktere sahip olduğu onların gözünde hiçbir şeydi. Babam düğünde bile onu küçümseyen sözler söylemişti. O günden … Devamını oku