Şu an otuz sekiz yaşındayım. Sakin bir hayatım, düzenli bir işim var; babam da misafir odamda kalıyor. Çünkü zaman, suçluluk duygusunun asla yapamadığını yaptı ve onu bana muhtaç bıraktı. Dışarıdan bakıldığında her şey huzurlu görünüyor.
Ama değil.
Hamile kaldığımda on yedi yaşındaydım. Annemle babam bağırmadılar. Buna gerek duymazlardı. Zengin, saygın ve dış görünüşe takıntılı insanlardı. Öfke yerine çözüm odaklı olmayı seçtiler. Annem birkaç telefon görüşmesi yaptı. Babam ise yüzüme bakmayı bıraktı.
Birden kendimi, herkese “sağlık kampı” diye yutturdukları bir yere gönderilirken buldum. Ama orası öyle bir yer değildi.
Başka bir şehirde, özel bir klinikmiş. Ziyaretçi yok. Telefon görüşmesi yok. Cevap yok. Sorduğum her soru aynı şekilde yanıtlanıyordu: “Bu geçici bir durum.” “Bu senin iyiliğin için.” “İleride anlayacaksın.”
Saatler süren acı ve korkudan sonra bebeğimin ağlamasını duydum. Sadece bir kez. Onun hayatta olduğunu bana anlatan ince, kırılgan bir ses. Doğrulmaya çalıştım, onu görmek için yalvardım. Kimse cevap vermedi.
Sonra annem içeri girdi; sakin ve soğukkanlıydı. “Bebek yaşamadı,” dedi. Hepsi buydu. Açıklama yok. Veda yok. Kanıt yok.
“Hayır… Sesini duydum,” dediğimi hatırlıyorum. Dinlenmem gerektiğini söyledi. Bir doktor geldi, biri bana bir şey içirdi. Uyandığımda içimdeki her şey boşaltılmış gibiydi. Yine sordum: “O nerede?” Okuduğu derginin sayfasını çevirdi ve “Önüne bakman lazım,” dedi. Bir cenaze olup olmayacağını sordum. “Burada senin yapacağın bir şey yok,” diye yanıtladı
O gece annem dışarı çıktığında, bir hemşire sessizce yanıma geldi. Elime bir kağıt parçası tutuşturup fısıldadı: “Bir şeyler yazmak istersen… Onu bebeğinle göndermeye çalışırım.”
Elimde hiçbir şey kalmamıştı. Bir tek şey hariç. Tek bir cümle yazdım: “Ona çok sevildiğini söyleyin.”
Notu ve gizlice ördüğüm küçük battaniyeyi ona verdim. Mavi yün, köşelerine işlenmiş sarı kuşlar… İkimize de ait olduğunu hissettiğim tek şey oydu. Ertesi gün hepsi gitmişti. Daha sonra battaniyeyi sorduğumda annem onu yaktığını söyledi. Geçmişe tutunmamın sağlığım için iyi olmadığını ekledi.
Devamı Sonraki Sayfada…..