48 yıllık evliliğin ardından kocam Ahmet karşıma geçip boşanmak istediğini ve artık “özgür” bir hayat süreceğini ilan etti. Şaşkınlıktan donup kalmış bir halde ciddi olup olmadığını sorduğumda, o küstah gülümsemesiyle, “Hadi ama Nihal! Bunun olacağını ikimiz de biliyorduk. Aramızda hiçbir şey kalmadı. Kalan yıllarımı senin yanında kös kös oturarak harcayamam. Yaşamak, özgür olmak, hatta senin gibi meymenetsiz olmayan, dünya güzeli birini bulmak istiyorum. EVET, SENDEN BOŞANIYORUM!” dedi. Bu da yetmezmiş gibi, ortak hesabımızdaki tüm parayı çekip Meksika tatili ayarladığını pişkin pişkin anlattı. Aslında bir süredir genç bir kadınla gizli saklı işler çevirdiğini biliyordum; sadece kurulu düzenim bozulmasın diye görmezden gelmiştim. Ancak bu son hamlesi; tüm birikimimizi alıp gitmesi ve ettiği o ağır hakaretler, içimde daha önce hiç tatmadığım bir intikam ateşini körükledi.
Ahmet kapıyı çarpıp çıktığında arkasından ağlamadım. Aksine, çalışma masama oturdum ve derin bir nefes aldım. Ahmet benim yıllardır sadece ev işleriyle uğraştığımı, vaktimi boşa harcadığımı sanıyordu. Oysa ben, o hor gördüğü bilgisayar başında kendime ait küçük ama güçlü bir dünya kurmuştum. Yönettiğim hikaye platformu sayesinde insan psikolojisini ve kriz yönetimini avucumun içi gibi biliyordum. Ahmet’in bilmediği bir şey daha vardı: Ortak hesabımızdaki parayı çektiğini sanıyordu ama o hesap, benim aylar önce kurduğum bir düzeneğin parçasıydı
devamı sonraki sayfada…..